Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Μούσα Παιδική σε μετάφραση Γιώργου Ιωάννου.





 Steve Walker (1961-2012)

(Ποιήματα από την Παλατινή Ανθολογία, Στράτωνος Μούσα Παιδική, στην έξοχη μετάφραση του Γιώργου Ιωάννου. [Εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 1979]
Για το καλό της μέρας.)


(133) ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ

Ἕλκος ἔχων ὁ ξεῖνος ἐλάνθανεν∙ ὡς ἀνιηρὸν
πνεῦμα διὰ στηθέων, εἶδες, ἀνηγάγετο,
τὸ τρίτον ἡνίκ’ ἔπινε∙ τὰ δὲ ῥόδα φυλλοβολεῦντα
τὠνδρὸς ἀπὸ στεφάνων πάντ’ ἐγένοντο χαμαί.
ὤπτηται μέγα δή τι∙ μὰ δαίμονας, οὐκ ἀπὸ ῥυσμοῦ
εἰκάζω∙ φωρὸς δ’ ἴχνια φὼρ ἔμαθον.

Κρυφή πληγή είχε ο ξένος μας μα δε φαινόταν.
Πρόσεξες όμως τι βαρύς τού ξέφυγε αναστεναγμός,
καθώς κατέβαζε το τρίτο του ποτήρι;
Και τα στεφάνια με τα ρόδα που φορούσε ο άντρας
φυλλορροώντας σκόρπισαν στο δάπεδο όλα.
Ψηνότανε ο άνθρωπος από μεγάλο ντέρτι.
Και δεν το εικάζω αυτό, μα τους θεούς,
απ’ τις συμπτώσεις. Αλλά εγώ ένας κλέφτης,
μυρίστηκα τα ίχνη του άλλου κλέφτη.


(208) ΣΤΡΑΤΩΝΟΣ

Εὐτυχές, οὐ φθονέω, βιβλίδιον∙ ἦ ῥά σ’ ἀναγνοὺς
παῖς τις ἀναθλίψει, πρὸς τὰ γένεια τιθείς∙
ἢ τρυφεροῖς σφίγξει περὶ χείλεσιν, ἢ κατὰ μηρῶν
εἰλήσει δροσερῶν, ὦ μακαριστότατον∙
πολλάκι φοιτήσεις ὑποκόλπιον, ἢ παρὰ δίφρους
βληθὲν τολμήσεις κεῖνα θιγεῖν ἀφόβως.
πολλὰ δ’ ἐν ἠρεμίῃ προλαλήσεις∙ ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν,
χαρτάριον, δέομαι, πυκνότερόν τι λάλει.

Μικρό καλότυχο βιβλίο, ευτυχές βιβλίδιο,
φθόνο δε νιώθω, όταν κάποιο αγόρι
μόλις σε διαβάσει, σε τρίβει στο πιγούνι πάνω,
στα τρυφερά τα χείλη του σ’ αγγίζει,
σε βάζει, ω μακαριστότατο, ανάμεσα
στους δροσερούς μηρούς του ανοιγμένο.
Πολλές φορές απ’ το πουκάμισό του κάτω
θα κουρνιάσεις, κι άλλοτε πάλι δίπλα στους δίφρους
αφημένο, δίχως δισταγμό θ’ αποτολμήσεις
πάνω σε κείνα τα ωραία ν’ ακουμπήσεις.
Πολλά εσύ μες στη γαλήνη, πριν από κάθε άλλον
θα του ψιθυρίσεις∙ γι’ αυτό μικρό βιβλίο,
ω χαρτάριον, δέομαί σου, μεσίτευε υπέρ ημών
κάπως συχνότερα.